روزهای سی سالگی مو دوست دارم و هیچ حس بدی نسبت به این سنی که بالا میره ندارم. یه دست و پاهایی دارم میزنم که امروز و دیروزمو از هم داره جدا میکنه . یه تصمیماتی گرفتم که حتی فکر کردن بهشون قلقلکم میده.
الان هم دارم لواشک میخورم و خوشحالم.
بعد از مدتها که بخاطر خرابی لب تابم، وبلاگمو به روز نکرده بودم کلی » جانک« داشتم که پاکشون میکردم و وسطش برای زنگ تفریح میرفتم فیس بوک. بعد فکر کردم حالم از هر چی عکسِ مکش مرگ من پلنگی است بهم میخوره. فکر کردم اینهمه عشوه و فیگور و یک من رژ گونه و
فلان و بهمان چیه روی این عکس ها بعد با خودم گفتم احتمالا اونها هم میگن این عکس های زمخت و نیش باز همیشگی و مسخره خودتو ببین! بعد فکر کردم من اهل جنگیدن نیستم و در ضمن حقیقت را هم میگن، برای همین بی خیال شدم و دوباره نشستم به پاک کردن جانکها!
چند ماهیه که ساعتهای کمتری میام اینترنت و عوضش کتاب میخونم و به کارهای دیگه میرسم.
تونل - ارنستو ساباتو
من او را دوست داشتم – آنا گاوالدا
یوسف آباد خیابان سی و سوم - سینا دادخواه
جایی دیگر- گلی ترقی
زیر آفتاب خوش خیال عصر- جیران گاهان
موریانه – موریس مترلینگ
و دو تا کتاب دیگه را توی این دو ماهه خوندم.
موریانه برام جالب بود و تونل هم خوب بود ولی خیلی درگیر بقیه کتابها نشدم و احتیاج به کتابهای جوندارتر دارم ولی باز خوب بود و بهتر از هیچی.
یوسف آباد خیابان سی و سوم و زیرآفتاب خوش خیال عصر برای من یک جور راف کات* بودند و محتاج به حذف.
*rough cut