فلاش بك -روز - شب - داخلي - خانه !
شوشو جان آروغ ميزند
فرنوش: اه ! چندش!
شوشو جان ميخندد.
فرنوش به شوشوجان كه لنگ و پاچه اش را جمع كرده كه مورد نوازش قرار نگيرد همچنان ميخندد. فرنوش نزديك ميشود و تلنگري ميزند كه نشان دهد چقدر از اين كار بدش مي آيد و بعد چندين بار كلمه چندش ادا ميشود!
روز - شب- داخلي - خانه
صداي نا به هنجاري از شوشوجان در مي آيد
فرنوش: كثافت!
باز هم صداي خنده
باز هم صداي چندش!

حال
روز - شب - داخلي- خارجي
فرنيك آروغ ميزند
فرنوش: جونم!‌قربونت برم! عسل مامان!‌فدات بشم
فرنيك بيب ميدهد
فرنوش: دورت بگردم! فدات بشم! جيگرم!
( به اين ميگن تفاوت بچه آدم با آدم!)‌اگر ميدونستم كه شوشو جان هم اينقدر كه اين بجه آروغ زدن و بيب دادنش حياتيه و مانع از دل دردش ميشه حتما جمله هاي بالا يكي ميشد!