|
« امشب من در اوج آسمانم! |
صفحه اول نامهها
| امروز! »
امروز رويايت را با خود همراه داشتم
*تنهايي واژه اي بس قريب به غربت است
در اين گرماي وانفسا
دلم بس قريب به غربت است
*از فاصله ها گودالي درست شده به مانند درك
كه نمي گذارند صداي نبضي را بشنوم.
*رويايت تن بي حسم را از تخت جدا نمي كند.
مي خواهم بخوابم و رويا ببينم!
لينكها به اين نامه
آدرس اين نامه:
http://www.moayeri.ir/cgi-bin/mt334/mt-tb.cgi/117
|
نظرات
احسان :
مهم نيست كه مي خوابي
مهم اين است كه درون روياهات چه كساني هستند و جاي چه كساني خالي است
احسان - July 13, 2006 1:04 AM